بیمار فلج با اولین رابط مغزی مداخله‌ای جهان اندام‌هایش را تکان داد

بیمار فلج با اولین رابط مغزی مداخله‌ای جهان اندام‌هایش را تکان داد

تیمی از محققان دانشگاه نانکای چین موفق به انجام اولین آزمایش انسانی رابط مغز-رایانه از مسیر رگ‌های خونی در سطح جهان شدند. در این آزمایش پیشگامانه، یک بیمار دچار فلج مجدداً توانایی حرکت دادن اندام‌های خود را بازیافت.

بر اساس گزارش‌های منتشر شده، این طرح پژوهشی تحت رهبری پروفسور «دوان فنگ» از دانشگاه نانکای پیش رفته است. دانشمندان چینی ادعا کرده‌اند که با اجرای اولین آزمایش بالینی رابط مغز-رایانه ورید‌محور در بشر، توانسته‌اند به یک بیمار فلج کمک کنند تا کنترل ارادی بر حرکات اندام‌های خود را احیا نماید.

رابط مغزی مداخله‌ای جهان‌اول به مرد فلج چینی کمک کرد تا اندام‌هاش را حرکت دهد

در این مطالعه بالینی، مردی ۶۷ ساله که شش ماه پیش در پی سکته مغزی دچار فلج نیمه‌بدن شده بود و علی‌رغم دریافت مراقبت‌های توان‌بخشی، روند بهبود او با کندی پیش می‌رفت، تحت عمل کاشت دستگاه رابط مغز-رایانه قرار گرفت تا فرآیند بازیابی حرکتی او تسریع یابد.

به بیان دانشگاه نانکای، محققان با هدایت تکنیک‌های تصویربرداری دقیق، یک استنت مجهز به الکترود را به روش کم‌تهاجمی از طریق ورید گردن در بستر خونی مغز بیمار مستقر کردند. این رویکرد با روش شرکت‌هایی همچون نورالینک (Neuralink) تفاوت بنیادین دارد؛ چرا که در متدهای رایج نیاز به جراحی باز جمجمه و اتصال مستقیم تراشه به بافت مغزی وجود دارد.

در این تکنیک نوین، ابتدا استنتی که الکترودهایی با ضخامت ۵۰ میکرومتر روی دیواره رگ خونی قرار دارند، در محل هدف مستقر می‌شود. این الکترودها از طریق یک سیم راهنما در قفسه سینه به یک واحد بی‌سیم که زیر پوست پیاده‌سازی شده، متصل می‌گردند و امکان ثبت و انتقال سیگنال‌های الکتروفیزیولوژیک مغز را فراهم می‌آورند.

بر اساس توضیحات پروفسور دوان فنگ، تیم تحقیقاتی او این رابط مغز-رایانه مداخله‌ای (Interventional BCI) را با قابلیت تحریک الکتریکی یکپارچه کرده و امکان تنظیم درمانی در لحظه (Real-time) را ایجاد نموده‌اند. این روش از تمرینات حرکتی اندام‌ها پشتیبانی کرده، نوروپلاستیسیتی یا انعطاف‌پذیری عصبی را تقویت می‌کند و در نهایت تحقق حرکات پایدار، طبیعی و ارادی را برای بیمار محقق می‌سازد.

رسانه‌های داخلی چین گزارش داده‌اند که بیمار پس از این درمان، مجدداً توانایی گرفتن ارادی اشیاء را به دست آورده و قادر شده است کارهای روزمره نظیر برداشتن ظروف دارو را انجام دهد. تا لحظه حاضر هیچ عوارض جانبی جدی نظیر عفونت یا تrombosis (لخته‌خونی) در بیمار مشاهده نشده است.