راز شکافت هلال ماه در ۱۱۷۸؛ نگاه راهب کانتربری و نظریه شهابسنگی, در هجدهم ژوئن سال ۱۱۷۸ میلادی، حدود یک ساعت پس از غروب آفتاب، یک راهب انگلیسی به نام گرواز از کانتربری در ñía چهار ناظر دیگر شاهد پدیدهای عجیب و شگفتانگیز در آسمان شب شدند. آنها گزارش دادند که شاخ بالایی هلال ماه، که تازه متولد شده و درخشان بود، ناگهان به دو بخش تقسیم شده است.
شهادت تاریخی گرواز از کانتربری به گزارش مجله اسکوار، این راهب در مذکرات خود وصف میکند از میان این دو نیم، مشاعل شعلهوری بیرون زد. آتش، زغالهای داغ و جرقهها از مسافت قابلتوجهی پرتاب میشدند. در همین حال بدنه ماه که در زیر آن پیچ خورده بود، همانند مار زخمی میتپید.
پس از آن هلال به حالت اولیه خود بازگشت و این رویداد دهها بار یا بیشتر تکرار گردید. نظریه برخورد سیارکی و دهانه جوردانو برونو نزدیک به هشت قرن بعد، در سال ۱۹۷۶، یک زمینشناس فرضیهای مطرح کرد که این روایات تاریخی میتواند با برخورد یک سیارک به ماه و شکلگیری دهانهی جوردانو برونو با قطر ۲۲ کیلومتری همخوانی داشته باشد.
ن باقی نمانده است.
تفسیر مدرن انفجار شهابسنگی در خط دید اکنون جامعه علمی با احتمال زیاد این رویداد را نه به یک تصادم بر روی سطح ماه، بلکه به انفجار یک شهابسنگی در اتمسفر زمین نسبت میدهند که دقیقاً در خط دید ناظران و در روبروی قرص ماه قرار داشته است.
پل ویترز، محقق آزمایشگاه قمری و سیارهای دانشگاه آریزونا، توضیح میدهد من فکر میکنم آنها در زمان و مکان مناسبی قرار داشتند تا به آسمان نگاه کنند و شهابسنگی را ببینند که مستقیماً در مواجهه ماه قرار گرفته و به سمت آنها حرکت میکند.
