مأموریت هیپارکوس؛ انقلاب در اخترسنجی دقیق و نقشهبرداری ستارگان, در هشتم اوت ۱۹۸۹، آژانس فضایی اروپا (ESA) مأموریت پیشگامانه هیپارکوس را به فضا فرستاد. این ماهواره نخستین ابزار اختصاصی بود که برای انجام اخترسنجی با دقت بالا و تعیین موقعیت دقیق اجرام آسمانی طراحی شده بود. نحوه عملکرد و اسکن آسمان هیپارکوس با چرخش آهسته در محور خود، گرههای مختلف آسمان را در زوایای متنوع اسکن میکرد.
این روش به او امکان میداد تا موقعیت بیش از صد هزار ستاره را با دقت بیسابقهای ثبت کند و دادههای بنیادینی برای محاسبه فاصلهها و حرکات ستارگان فراهم آورد. دستاژهای علمی و کاتالوگهای ستارهای این مأموریت تا سال ۱۹۹۳ ادامه یافت و نتایج آن منجر به انتشار دو کاتالوگ تاریخی شد.
هدات طیفسنجی، به اخترفیزیکدانان اجازه داد تا تمام پارامترهای لازم برای تعیین کامل حرکت ستارگان، شامل درخشندگی ذاتی، حرکت ویژه و اختلاف منظر را محاسبه کنند.
پایش مداوم و دیتای بلندمدت یکی از ویژگیهای منحصر به فرد این مأموریت، بازدید مکرر از هر ستاره هدف بود. در طول چهار سال فعالیت، هر یک از ستارگان انتخاب شده حدود ۱۰۰ بار رصد شدند. این پایش مداوم امکان ثبت تغییرات روشنایی ستارگان و اندازهگیری زوایای دقیق بین ستارگان جدا شده را فراهم آورد که پایههای اخترسنجی مدرن را شکل داد.
