اپیمتئوس زحل در هجدهم دسامبر ۱۹۶۶
در هجدهم دسامبر ۱۹۶۶ قمر زحل به نام اپیمتئوس کشف گردید.
اپیمتئوس یکی از ۱۵۰ قمر زحل است که مدار خود را با قمر دیگری به نام جانوس شریک میباشد. اخترشناسان پیش از این تصور میکردند تنها یک جسم در آن مدار وجود دارد، زیرا باور نداشتند دو قمر بتوانند بدون برخورد در مدارهای تقریبا یکسان گردش کنند.
بر این اساس در تعیین ویژگیهای مداری این قمر دچار مشکل شدند. مشاهدات از طریق تصاویری بود که در فاصلههای زمانی زیادی از یکدیگر ثبت شده بودند، به گونهای که وجود دو جسم متمایز آشکار نگردیده بود.
در هجدهم دسامبر، ریچارد واکر مشاهداتی مشابه انجام داد که منجر به کشف جانوس شد و قمری را کشف کرد که اکنون به عنوان کشف اپیمتئوس شناخته میشود. او متوجه نشد که این قمر یک جسم جداگانه است.
دوازده سال پس از آن، در اکتبر ۱۹۷۸، استفن لارسون و جان فونتین متوجه شدند که مشاهدات سال ۱۹۶۶ مربوط به دو جسم مجزا با مدارهای بسیار شبیه به یکدیگر بوده است. در سال ۱۹۸۰ یان فضایی وویجر ۱ نیز این موضوع را تأیید کرد تا کشف اپیمتئوس میان واکر، لارسون و فونتین تقسیم گردد.
قمری که به گمان زیاد اپیمتئوس بود در دو عکس یان فضایی پایونیر ۱۱ ظاهر شد و نامگذاری ۱۹۷۹ را در یافت کرد، اما تا مدتی عدم قطعیت وجود داشت زیرا این دو عکس برای محاسبه مداری مطمئن کافی نبودند.
اپیمتئوس نام خود را در سال ۱۹۸۳ در یافت کرد. نام جانوس نیز در همان زمان توسط انجمن بینالمللی نجوم پذیرفته شد.
