4 دسامبر 1965، ناسا فضاپیمای جمینای 7 را برای یک مأموریت دو هفتهای به مدار پایین

۴ دسامبر ۱۹۶۵، ناسا فضاپیمای جمینای ۷ را برای یک مأموریت دو هفتهای به مدار پایین

جمینای ۷ در ۴ دسامبر ۱۹۶۵ برای ملاقات اول سرنشیندار پرتاب شد

۴ دسامبر ۱۹۶۵، ناسا فضاپیمای جمینای ۷ را برای یک مأموریت دو هفتهای به مدار پایین زمین پرتاب کرد. این چهارمین پرواز سرنشیندار جمینای بود.

فرانک بورمن و جیم لاول نزدیک به ۱۴ روز را در فضا گذراندند و در مجموع ۲۰۶ دور گرد مدار را کردند. فضاپیمای آنها مقصد اولین ملاقات فضایی سرنشیندار را داشت. وقتی آنها در مدار بودند، با دو فضانورد دیگر ناسا به نامهای والیشیرا و تام استافورد ملاقات کردند که ۱۱ روز بعد از مأموریت آنها، با فضاپیمای جمینای دیگری پرتاب شدند.

<figcaption class="wp-element-caption"فضاپیمای جمینای ۷ از دید جمینای 6A

جمینای ۷ بیست آزمایش را انجام داد که از هر مأموریت جمینای دیگری زیادتر بود. از جمله این آزمایشها، مطالعه تغذیه در فضا بود.

فضانوردان یک لباس فضایی سبک وزن به نام را بررسی کردند که برای زمان طولانی در محلهای گرم و تنگ فضاپیما پوشیده میشد، میشد.

هر دو فضانورد، با دقت به پیشنهاد پیت کنراد که هشت روز در جمینای ۵ پرواز کرده بود، کتابهایی برای مطالعه همراه خود بردند.

روز ملاقات، نقطه اوج مأموریت بود؛ فضانوردان سه روز آخر مأموریت را بیانگیزه بودند و شان بد بود. برخی مشکلات که در جمینای ۵ نیز رخ داده بود، دوباره ظاهر شد و چند از کار افتاد.

جمینای 7 در اولین مأموریت قرار ملاقات مداری پرتاب شد.webp<figcaption class="wp-element-caption"لاول (چپ) و بورمن (راست)

سرنشینان به دلیل وجود در فضا تا حدودی ضعیف شده بودند، اما هر دو از سلامت خوبی برخوردار بودند. بعد از یک خواب خوب شبانه در کشتی با زیابی، روز را بیدار گذراندند. آنها از روحیه خوبی برخوردار بودند و دورانی که گذراندند، ایجاد صمیمیت و شوخطبعی بین دو فضانورد شد.

اکنون این فضاپیما در موزه ملی هوا و فضا در واشنگتن دی سی به نمایش گذاشته شده است.