خودگویی با صدای بلند نشانه دیوانگی است یا راهکار هوشمندانه برای مدیریت استرس و تمرکز؟, شاید برایتان پیش آمده باشد که در خیابان قدم بزنید و ناگهان هدفون از گوشتان بریزد و بلافاصله و با صدای بلند بگویید چرا تمام این اتفاقات باید برای من بیفتد؟ نگاههای شگفتزده مردم به سمت شما معطوف میشود و احتمالاً فکر میکنند شما دیوانه شدهید.
اما آیا واقعاً سخن گفتن با خود، علائم بیماری روانی است یا یک رفتار کاملاً طبیعی و حتی مفید؟ چرا برخی افراد با خودشان بلند بلند صحبت میکنند؟ بسیاری از کسانی که عادت به خودگویی بیرونی دارند، معتقدند این کار به آنها آرامش میبخشد، شلوغی ذهن را کاهش داده و تمرکز را بالا میبرد. تحقیقات نشان میدهد افراد تنها، از جمله تکفرزندها، بیشتر از دیگران با خود گفتگو میکنند.
تی نمیدانیم چگونه واکنش نشان دهیم، مغز ما از این مکانیزم برای درک و حل مسئله استفاده میکند.
سن نیز عامل موثری است؛ کودکان برای یادگیری نقشهای اجتماعی با خود بلند میگویند که با رشد، این گفتگو درونی میشود. با این حال، در سالمندان مجدداً خودگویی بیرونی رایج است، شاید به دلیل کاهش کنترل خود یا برای تقویت حافظه. آیا خودگویی با هوش بالا مرتبط است؟ پروفسور برینتاوپت با بررسی معدل دانشجویان، همبستگی ضعیفی بین تمایل به خودگویی و هوش یافت.
مزایای علمی سخن گفتن با خود خودگویی بیرونی نه تنها عادی است، بلکه فواید اثبات شده متعددی دارد یافتن آسانتر اشیاء گم شده پروفسور گری لوپیان از دانشگاه ویسکانسین در پژوهشی مشاهده کرد که شرکتکنندگان هنگام جستجوی یک شیء (مانند چنگال) در میان تصاویر، اگر نام آن را بلند تکرار کنند، سریعتر آن را شناسایی میکنند. این نشان میدهد خودگویی، تصویر ذهنی شیء را فعال نگه میدارد.
بنابراین، اگر کلید ماشینتان گم شده، نام آن را تکرار کنید تا راحتتر پیدایش کند. افزایش انگیزه و تمرکز بازیکنان بسکتبالی که از خودگویی تشویقی یا آموزشی استفاده میکردند، عملکرد بهتری داشتند. پروفسور لوپیان میگوید زبان به حفظ ترتیب کارها کمک میکند و به مغز اجازه میدهد بداند چه زمانی باید از یک مرحله به مرحله بعد برود.
برینتاوپت نیز خودگویی را به یک ترموستات تشبیه میکند که دمای هیجانات روزمره را تنظیم میکند، به هدفگذاری کمک کرده و بازخورد ارزشمندی ارائه میدهد. آرامش اعصاب و بیان احساسات خودگویی راهی عالی برای تخلیه استرس است. حتی فحش دادن با صدای بلند میتواند تسکیندهنده باشد! از منظر اجتماعی، این کار مرز بین گفتگوی درونی و برونی را محو میکند.
برینتاوپت معتقد است خودگویی به اطرافیان سیگنال میدهد که در لحظه خاصی چه احساسی داریم؛ مثلاً غمگین بودن را با بیان بلند یک موضوع به همسر نشان دهید تا او فرصت پاسخدهی و حمایت یابد. مقابله با نشخوار فکری و اضطراب گابریل مورس، رواندرمانگر، از خودگویی به عنوان تکنیکی در درمان رفتاری دیالکتیکی (DBT) استفاده میکند. او توضیح میدهد افکار روزانه امواج عصبی هستند که بیاختیار به ذهن میآیند.
گفتن با صدای بلند، جریان این افکار را تنظیم و نظارت بر آنها را آسان میکند. مورس به مراجعانش یاد میدهد در لحظات سخت به خود بگویند هرچه لازم باشد برای عبور از این شرایط، در اختیار دارم. حالم خوب است. ممکن است ترسناک به نظر برسد اما خطر واقعی وجود ندارد. این وضعیت جاودانه نخواهد بود. طبیعی است در این شرایط هم حس امنیت داشته باشم. این جملات مقابلهای مانع از تسلط افکار استرسزا میشوند.
سرگرمی و آزادی بیان علاوه بر مزایای روانی، خودگویی میتواند سرگرمکننده باشد. وقتی خانه خالی است، زیر آواز خواندن، ساختن ترانههای خودساخته یا تکرار جملات طنزآمیز در طول کارهای خانه، انرژی میبخشد و فضایی برای بیان خود بدون ترس از قضاوت دیگران فراهم میکند. آیا شما هم عادت دارید با خودتان صحبت کنید؟ خودگویی، افکار درهمتنیده را بیرون میکشد و به قالببندی ایدهها با کلمات معنادار کمک میکند.
این فرآیند، فرصت شناخت خود را فراهم میآورد و وقتی خودتان را بهتر بشناسید، ارتباط با دیگران نیز عمیقتر میشود. دفعه بعد که کسی را در خیابان با خود گفتگو میبینید، او را دیوانه یا منزوی ندانید؛ شاید در حال حل یک مسئله پیچیده یا مدیریت استرس باشد. آیا در محیط کار یا خانه کسی میشناسید که همیشه با خود بلند میگوید؟ به نظر شما این کار آزاردهنده است یا جذاب؟ خودتان چطور؟ آیا مرتباً با خودتان گفتگو میکنید؟
نظرات خود را با ما و مخاطبان اسکوار در میان بگذارید. منبع هشدار! این نوشته فقط جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن لزوم است با پزشک یا متخصص مربوطه مشورت کنید. اطلاعات بیشتر دستهبندی مطالب کسب و کار تکنولوژی آموزشی سلامت
