سکته گوش ناگهانی: علائم

سکته گوش ناگهانی: علائم

سکته گوش ناگهانی علائم، دلایل و روشهای درمان قطعی ناشنوایی یکطرفه, سکته گوش یا ناشنوایی ناگهانی حسیعصبی، وضعیتی است که در آن شنوایی یکی از گوشها (و به ندرت هر دو) بهصورت ناگهانی یا در عرض چند روز کاهش مییابد. این عارضه اغلب صبح هنگام بیدار شدن یا هنگام استفاده از تلفن متوجه فرد میشود و میتواند با حس پر بودن گوش، زنگزدن (طنین) و سرگیجه همراه باشد. تشخیص و درمان سریع در ۷۲ ساعت اول، کلید بازیابی شنوایی است.

سکته گوش چیست و چگونه رخ میدهد؟ سکته گوش ناشی از اختلال در عملکرد گوش داخلی (حلزون) یا عصب شنوایی است. برخلاف انسداد شمع گوش یا عفونتهای میانی، این مشکل ریشه در بافتهای عصبی دارد. آمارها نشان میدهد سالانه ۱ تا ۶ نفر در هر ۵۰۰۰ نفر دچار این مشکل میشوند، اگرچه بسیاری موارد به دلیل درمان خودبهخود یا اشتباه تشخیص داده نمیشوند.

علائم اصلی سکته گوش ناگهانی نشانههای رایج شامل موارد زیر میباشند کاهش ناگهانی شنوایی در یک گوش (معمولاً صبح) طنین (زنگزدن یا وزوز) در گوش مبتلا حس پر بودن یا فشار در گوش سرگیجه یا بیتعادلی (در برخی موارد) مشکل در درک صداها در محیطهای پرسر و صدا عوامل و دلایل احتمالی در بیش از ۹۰ درصد موارد، علت دقیق ناشناخته (ایدیوپاتیک) است.

با این حال، عوامل زیر میتوانند نقش داشته باشند عفونتهای ویروسی (مانند ویروس هربس، قارچ، یا ویروس آنفولانزا) اختلالات جریان خونی گوش داخلی (اسپاسم عروقی، تبوز) بیماریهای خودایمنی (مانند سندرم کوگان یا لوپوس) تومورهای خوشخیم عصب دهلیزی (نوروم آکوستیک) صدمات سر و باروتروما (تغییر ناگهانی فشار هوا) سمیت داروهای شیمیدرمانی یا آنتیبیوتیکهای خاص بیماری منیر تشخیص دقیق تستهای مورد نیاز مراجعه فوری به متخصص گوشوحلقوبینی یا آودیولوژیست ضروری است.

ر عرض ۷۲ ساعت امآرآی مغز با کنتراست برای رد تومور عصب دهلیزی (نوروم آکوستیک) یا مالتیپل اسکلروزیس آزمایشهای خونی (قند، لیپید، نشانگرهای خودایمنی) در موارد تکراری یا دوطرفه روشهای درمان موثر هدف اصلی درمان، کاهش التهاب و بازیابی عملکرد سلولهای موی حلزون است.

پروتکلهای استاندارد شامل کورتیکواستروئیدها گزینه اول درمان. قرص پردنیزول (معمولاً ۱ میلیگرم بر کیلوگرم روزانه) برای ۷-۱۴ روز با کاهش تدریجی. در موارد خاص، تزریق درون تیمپانی (داخل گوش میانی) دکسامتازون برای بیماران با موانع مصرف قرص یا برای افزایش تمرکز موضعی انجام میشود. درمان علتی آنتیویروس (در صورت شک به عفونت ویروسی)، آنتیبیوتیک (برای عفونت باکتریایی)، یا ایمونوژنهای سرکوبکننده (برای بیماریهای خودایمنی).

تراپی اکسیژن هیمرباریک (HBOT) در موارد مقاوم به درمان یا مراجعه دیرهنگام، به عنوان درمان جانبی پیشنهاد میشود. نکته حیاتی درمان در ۱۴ روز اول (بهویژه ۷۲ ساعت اول) بیشترین شانس بهبود را دارد. تأخیر بیش از ۴ هفته معمولاً منجر به ناشنوایی دائم میشود. نوروم آکوستیک تومور خوشخیم عصب شنوایی در موارد نادر، سکته گوش ناشی از نوروم آکوستیک (شوانوم دهلیزی) است.

این تومور کندروست روی عصب دهلیزی رشد میکند و با فشار بر عصب، باعث افت شنوایی، طنین و بیتعادلی میشود. تشخیص با امآرآی با کنتراست قطعی است.

گزینههای درمان شامل مراقبت و تصویربرداری دورهای (برای تومورهای کوچک و بدون رشد) رادیوگراحی استریوتاکتیک (گاما نایف/سایبر نایف) برای کنترل رشد میکروجراحی برای برداشتن تومور (در تومورهای بزرگ یا با علائم عصبی پیشرفته) پیشگیری و مدیریت طولانیمدت اگرچه پیشگیری قطعی امکانپذیر نیست، اما کنترل فشار خون، دیابت، پرهیز از سیگار، مدیریت استرس و پرهیز از داروهای سمی برای گوش (اتوتوکسیک) میتواند ریسک را کاهش دهد.

افراد بازیابییافته باید سالانه آودیومتری کنترل داشته باشند، زیرا ریسک تکرار یا لی گوش دیگر وجود دارد. در موارد ناشنوایی دائمی، استفاده از سمعک یا کاشت حلزون (کاکلئار امپلان) کیفیت زندگی را بهبود میبخشد. هشدار مهم این مقاله جنبه اطلاعرسانی دارد. در صورت بروز افت ناگهانی شنوایی، بلافاصله به نزدیکترین مرکز اورژانس یا متخصص گوشوحلقوبینی مراجعه کنید. زمان طلایی درمان ۷۲ ساعت اول است.