تأثیر جابهجایی مشتری بر ناپایداری بزرگ و شکلگیری ماه زمین

تأثیر جابهجایی مشتری بر ناپایداری بزرگ و شکلگیری ماه زمین, تحقیقات جدید اخترشناسان نشان میدهد که کمتر از صد میلیون سال پس از تولد منظومه شمسی، رویدادی به نام ناپایداری بزرگ رخ داده است.

در این دوره، چهار سیاره غازی بزرگ شامل مشتری، زحل، اورانوس و نپتون دچار اختلال در مدارات خود شدند و ناشی از اندرکنشهای گرانشی، اجرام کوچکتر منظومه را نیز از مسیر اولیه خود منحرف ساختند.\شواهد ناپایداری از ترکیب دنبالهدارهامطالعه ترکیبات شیمیایی و موقعیت مکانی انواع دنبالهدارها و سیارکها، کلید کشف این ناپایداری بوده است.

اگرچه سیارات و اجرام کوچک از یک دیسک غبار و گاز واحد شکل گرفتهاند، اما ترکیب بسیاری از سیارکها با توزیع مواد در این دیسک اولیه همخوانی ندارد. این ناهمسانی اثبات میکند که این اجرام در گذشته از مدارات اولیه خود جدا شده و به مکانهای فعلی منتقل شدهاند.\مدل نیس و جابهجایی سیارات غازیبه نظریه رایج در میان اخترشناسان، مدل نیس میگویند.

مه و دورتر از خورشید مهاجرت کنند، در حالی که مشتری به سمت درونی منظومه و نزدیکتر به خورشید حرکت کرد.

این تغییرات مداری، عامل اصلی بیثباتی در مدارات اجرام درونی منظومه شد.\\نقش مشتری در انتقال سیارکهای خانواده آتوریکی از چالشهای اصلی، تعیین زمان دقیق آغاز ناپایداری بزرگ بوده است. برخی محققان این رویداد را ۴ میلیون سال پس از تولد منظومه شمسی میدانند، در حالی که گروه دیگری آن را در بازه ۶۰ میلیون ساله قرار میدهند.

برای حل این ابهام، تیمی از دانشمندان بر روی شهابسنگهای کندریت انستاتیت نوع EL تمرکز کردند که ترکیبی بسیار شبیه به زمین دارند و احتمالاً در یک نواحی واحد از دیسک اولیه شکل گرفتهاند.این شهابسنگها در حال حاضر در نزدیکی زمین یافت نمیشوند، بلکه در میان سیارکهای خانواده آتور در بخش بیرونی کمربند سیارکی (بین مریخ و مشتری) رصد شدهاند.

حداقل ۶۰ میلیون سال پس از تولد منظومه شمسی، اجدادی سیارکهای خانواده آتور را به مدارهای فعلی خود کشانده است.

بنابراین، بازه زمانی ناپایداری بزرگ بین ۶۰ تا ۱۰۰ میلیون سال پس از تولد منظومه شمسی برآورد میشود.نکته حیاتی این است که برخورد سیاره فرضی تیا با زمین، که منجر به شکلگیری ماه از آوارهای ناشی از اصطکاک شد، تقریباً در همین بازه زمانی رخ داده است.

همپوشانی زمانی این دو رویداد، احتمال قوی را تقویت میکند که ناپایداری بزرگ، عامل مستقیم یا غیرمستقیم تغییر مدار تیا و برخورد او با زمین بوده است.\نتیجهگیری و چالشهای اثباتبا وجود تطابق قوی دادهها، محققان تاکید میکنند که این یافتهها همچنان به منزله اثبات قطعی نیستند. بازسازی رویدادهای ۴.۵ میلیارد سال پیش، چالشهای علمی بسیاری دارد.