>> NGC ۲۰۶ بزرگترین زایشگاه ستارهای کهکشان آندرومدا در عکس روز ناسا > NGC ۲۰۶ به عنوان یکی از پربرقترین و گستردهترین مجموعههای ستارهای شناخته شده، در میان بازوهای مارپیچی و غبارآلود کهکشان آندرومدا درخشان است. این کهکشان همسایه، نزدیکترین کهکشان بزرگ به راه شیری است و تنها در فاصله ۲.۵ میلیون سال نوری از ما قرار دارد.
تحلیل عکس روز ناسا نگاهی به قلب NGC ۲۰۶ در نمای نزدیک ثبت شده از بخش جنوبی غربی قرص کهکشان آندرومدا، NGC ۲۰۶ به صورت یک ناحیه درخشان با رنگ آبی در مرکز کادر دیده میشود. این رنگ آبی، نشاندهنده وجود ستارگان بسیار جوان، داغ و پرجرم از طیفهای O و B است. تخمینها که جوانترین ستارگان این مجموعه، سنی کمتر از ۱۰ میلیون سال دارند.
مقایسه ابعاد یک غول در گروه محلی با وسعتی نزدیک به ۴ هزار سال نوری، NGC ۲۰۶ از بسیاری از خوشههای باز و کهکشانی ستارگان جوان در کهکشان ما بسیار بزرگتر است. از نظر مقیاس، این مجموعه شباهت زیادی به زایشگاه ستارهای NGC ۶۰۴ در کهکشان و سحابی معروف رتیل در ابر ماژلانی بزرگ دارد. این ویژگی باعث شده تا NGC ۲۰۶ به عنوان یکی از مهمترین مناطق ستارهزایی در گروه محلی کهکشانی شناخته شود.
تاریخ کشف و طبقهبندی علمی این ناحیه برای اولین بار توسط ادوین هابل به عنوان یک خوشه ستارهای شناسایی و ثبت شد. با این حال، با توجه به ابعاد وسیع و پیچیدگی ساختاری آن، امروزه دانشمندان آن را در دسته مجموعههای ستارهای OB (OB ) طبقهبندی میکنند که حاوی صدها ستاره طیف O و B هستند.
ساختار دوگانه و پویایی ستارهزایی مطالعات نشان میدهند NGC ۲۰۶ دارای یک سازماندهی دو بخشی است بخش جوان (حدود ۱۰ میلیون سال) این ناحیه فعال در حال حاضر محل تولد ستارگان جدید است و چندین ناحیه H II (گاز هیدروژن یونیزه شده) را در لبههای خود جای داده است. این نواحی ناشی از تابش پرانرژی ستارگان داغ و جوان هستند و نشاندهنده فعالیت شدید ستارهزایی در حال حاضر میباشند.
بخش کهنهتر (۴۰ تا ۵۰ میلیون سال) در مقابل، این بخش ستارگان کهنهتری را میزبان است و شامل تعداد قابل توجهی ستاره قیفاووسی میشود. نقش ستارگان قیفاووسی در سنجش کیهان اخترشناسان با رصد سیستماتیک ستارگان متغیر، به ویژه قیفاووسیها و سیستمهای ستارهای دوتایی در و NGC ۲۰۶، تلاش میکنند فاصله دقیق این ناحیه را تعیین کنند.
ستارگان قیفاووسی به دلیل رابطه مستقیم بین دوره تغییرات روشنایی و قدر مطلق خود، از دقیقترین شاخصهای فاصلهسنجی کیهانی محسوب میشوند و نقش کلیدی در ترسیم مقیاس کیهان ایفا میکنند. راهنمای رصد آسمانی برای NGC ۲۰۶ برای مشاهده این غول کهکشانی از سطح زمین در نیمکره شمالی، ابتدا باید صورت فلکی آندرومدا را در آسمان شب شناسایی کنید. NGC ۲۰۶ در فاصله تقریبی ۱ درجه در جهت جنوب شرقی از هسته مرکزی کهکشان قرار دارد.
با وجود فاصله زیاد، درک قدرت نورانی این ناحیه در تلسکوپهای آماتور، شاهدی بر انرژی بینظیر ستارهزایی در کهکشان همسایه ماست. >>
