چارلز پرین، الارا، قمر مشتری را کشف کرد

2 ژانویه 1905، ستاره‌شناس آرژانتینی، «چارلز پرین»، الارا را کشف کرد که در آن زمان دوازدهمین قمر شناخته‌‌شده‌ مشتری می بود. این قمر در مداری با فاصله 11,737,000 کیلومتری مشتری می‌چرخد و قطر آن تنها 76 کیلومتر است.

یک روز بعد از کشف قمر هیمالیا، چارلز دیلون پرین از تصاویری که توسط تلسکوپ 36 اینچی رصدخانه لیک تهیه شد، الارا را مشاهده کرد. بااین‌حال، شرایط نامناسب جوی، قبول این کشف را تا 21 فوریه به تعویق انداخت.

پرین از سال 1893 تا 1909 در رصدخانه لیک در کالیفرنیا کار می‌کرد و کشف 13 دنباله‌دار به او نسبت داده‌ می‌بشود.

الارا امکان پذیر باقی مانده یک سیارک منفرد باشد که توسط گرانش مشتری به دام افتاده و به چندین تکه تبدیل شده است.

این قمر تا سال 1975 نام جاری خود را به‌دست نیاورد. قبل از آن، به‌سادگی با نام مشتری VII شناخته می‌شد. نام جاری آن برگرفته از افسانه‌ای یونانی است که در آن الارا مادر فرزند غول‌پیکر زئوس، تیتیوس است. در اساطیر یونانی، زئوس با قراردادن‌ الارا در اعماق زمین، او را از همسرش هرا نهان کرد.

در فوریه 2007، فضاپیمای نیوهورایزنز ناسا چندین عکس از این قمر در مسیر پرواز خود به سمت پلوتون گرفت. این قمر زیاد کم‌نور است و فقط نزدیک به 4 درصد از نوری را که دریافت می‌کند، منعکس می‌کند.