چرا کودکان صبر نمیکنند

چرا کودکان صبر نمیکنند؟ راهکارهای علمی برای آموزش تحمل به فرزندان, برای بسیاری از کودکان، صبر کردن و انتظار کشیدن چالشبرانگیز است. یک جشن تولد یا رویداد خاص میتواند هفتهها قبل از زمان، کودک را به اوج هیجان ببرد و او را به شمارش معکوس روزها وادارد. اگرچه این شوق کودکانه دلپذیر است، اما بیصبری مفرط میتواند موقعیتهایی مانند انتظار برای شام یا صف بستنی را برای والدین دشوار سازد.

در این مقاله به بررسی دلایل علمی بیصبری کودکان و روشهای موثر آموزش صبر میپردازیم. چرا صبر کردن برای کودکان دشوار است؟ ۱. رشد ناقص کنترل تکانه در مغز کودکان در سالهای اول عمر، کنترل تکانه را به طور کامل توسعه ندادهاند.

به همین دلیل، بیقراری و تمایل به رضایت فوری در سنین پایین یک پدیده طبیعی و توسعهای محسوب میشود. ۲. تفاوتهای خلقخی و مزاج فردی هر کودک مزاج منحصر به فردی دارد. برخی به طور ذاتی تحمل بیشتری برای تأخیر در رضایت دارند، در حالی که دیگران سریعتر واکنش نشان میدهند. این تفاوتهای ذاتی نقش بسزایی در نحوه مواجهه کودک با شرایط انتظار دارند. ۳.

اثر عادتهای پرورشی و تقویت فوری اگر کودک عادت کند که هر خواستهای بلافاصله برآورده شود — مثلاً لحظهی نقزدن، بلافاصله خوراکی دریافت کند — یاد میگیرد که انتظار بیمعناست. این الگو تقویت میکند که من میخواهم و باید همین الان داشته باشم و مانع شکلگیری مهارت صبر میشود. آزمایش معروف مارشملو راز بیتابی کودکان یکی از مشهورترین پژوهشها در این حوزه، آزمایش مارشملو است (میشل و ابسن، ۱۹۷۰).

جایزه فوری را بگیرند. این رفتار دقیقاً همان چیزی است که در خانهها مشاهده میشود کودک برای بیسکویت، کارتون یا پارک، نمیتواند لحظهای تحمل کند.

تفاوتهای فرهنگی در توانایی صبر کردن ۱. مقایسه کودکان آلمانی و قوم نسو (کامرون) پژوهش لَم و همکاران (۲۰۱۸) نشان داد کودکان آلمانی همانند همتایان آمریکاییشان در صبر کردن دچار مشکل بودند و مدام به دنبال حواسپرتی بودند. در مقابل، بیش از ۷۰ درصد کودکان قوم نسو در شمال غربی کامرون تا پایان آزمایش صبر کردند و برخی حتی خوابیدند.

دلیل این تفاوت در فرهنگ نسو نهفته است کنترل احساسات و احترام به قوانین جمعی از کودکی به آنها آموزش داده میشود و صبر بخشی از هویت فرهنگیشان است. ۲. مقایسه کودکان ژاپنی و آمریکایی مطالعه یانائوکا و همکاران (۲۰۲۲) دو سناریو را بررسی کرد انتظار برای مارشملو و انتظار برای باز کردن هدیه. در آزمایش مارشملو، کودکان ژاپنی آرام صبر کردند اما آمریکاییها سریع منصرف شدند.

در تست هدیه، برعکس، کودکان ژاپنی بیقرار شدند و آمریکاییها صبر کردند. توضیح در عادتهای فرهنگی است در ژاپن کودکان برای غذا صبر میکنند تا همه با هم آغاز کنند، اما هدایا به صورت پراکنده در سال داده میشود. در آمریکا، کودکان عادت دارند هدایا را در مناسبتهای خاص مثل تولد یا کریسمس یکجا بگیرند و یاد گرفتهاند برای روز موعود صبر کنند. چگونه به کودکان کمک کنیم صبر کردن را بیاموزند؟

خبر خوب این است که صبر یک مهارت قابل یادگیری است. اگرچه بخشی از آن به مزاج بستگی دارد، اما بخش اعظم به روش پرورش و عادتهای روزمره وابسته است. راهکارهای زیر موثر هستند قوانین و چارچوبهای ثابت تعیین کنید اگر انتظار دارید کودک تا آماده شدن شام صبر کند، این قانون را هر روز پیاده کنید. ثبات در اجرا به کودک میفهماند که انتظار کشیدن بخشی عادی از زندگی است، نه یک درخواست ناگهانی.

زمان انتظار را سرگرمکننده بسازید کودکان اغلب به دلیل بلاتکلیفی بیقرار میشوند. از شعر خواندن، شمارش، قصهگویی یا گفتن خاطرات روز برای پر کردن زمان انتظار استفاده کنید. خودتان الگوی صبر باشید اگر در ترافیک یا صف خرید غر بزنید، کودک همین رفتار را تقلید میکند.

در حضور فرزند، صبور باشید و صبر خود را کلامی کنید صف طویل است، اما صبر میکنم تا نوبتم برسد. به کودکان حق انتخاب دهید به جای اجبار به انتظار، گزینه بگذارید میتوانی الان یک شیرینی بخوری، یا صبر کنی و بعد از شام دو تا بگیری. این روش به درک پیامدها و تصمیمگیری آگاهانه کمک میکند. تمرینهای روزمره طراحی کنید در بازیهای گروهی، قانون بگذارید هر بازیکن تا اتمام شعر، صبر کند.

یا بگویید تا پایان این موزیک صبر کن، بعد انجامش میدهم. این تمرینها صبر را به مهارتی عادی تبدیل میکنند. از صبر فرزندتان قدردانی کنید هرگاه کودک حتی برای مدتی کوتاه صبر کرد، تشویقش کنید آفرین! دیدی صبر کردی و نتیجه گرفت؟ این بازخورد مثبت، رفتار را تقویت میکند. صبر یک عادت است، نه یک استعداد ثابت مطالعات ثابت میکنند توانایی صبر به فرهنگ و عادتهای روزمره وابسته است.

کودکی در محیطی بزرگ شود که انتظار بخشی از روال زندگی باشد، سریعتر این مهارت را کسب میکند. در مقابل، اگر هر بیتابی بلافاصله برآورده شود، یادگیری صبر سختتر میشود. اگر فرزندتان در صبر کردن مشکل دارد، او را سرزنش نکنید. تغییر رفتار و شکلگیری عادت زمان میطلبد. احتمالا باید چندین بار نقزدن و گریه را تحمل کنید، اما با پافشاری بر روشهای علمی، به مرور زمان تحسن قابل توجهی در تحمل و ارامش او خواهید دید. نظر شما چیست؟

اگر تجربه یا روشی در آموزش صبر به کودکان دارید، در بخش نظرات با ما به اشتراک بگذارید. منتظر دیدگاههای سازنده شما هستیم. منبع اصلی منابع پژوهشی (۱۹۷۰). ۱۶(۲), ۳۲۹–۳۳۷. (۲۰۱۸). ۱۲(۱), ۳۹–۴۴. (۲۰۲۲). A US, ۱۳, ۸۴۰۸۵۳. هشدار! این نوشته فقط جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن لزوم مشورت با پزشک یا متخصص مربوطه را دارد.