تاریخچه روز کبیسه از اصلاح تقویم ژولیوس سزار تا دقت تقویم گریگوری, حدود ۴۶ سال پیش از میلاد مسیح، ژولیوس سزار با الهام از دانش اخترشناس سوسیگنس اسکندریایی، تحول بنیادینی در سیستم تقویم ایجاد کرد. او تقویم جولیان را تدوین نمود که بر اساس آن، هر چهار سال یک روز اضافه به سال الحاق میگردد. این مکانیزم برای جبران تفاوت میان سال تقویمی ۳۶۵ روزه و سال واقعی خورشیدی که حدود ۳۶۵ و یکچهارم روز طول میکشد، ضروری بود.
چرا روز کبیسه در تقویم ضروری است؟ دوران زمین حول خورشید به طور میانگین ۳۶۵.۲۴۲۱۹ روز خورشیدی به طول میانجامد. در صورت عدم وجود روز کبیسه، تقویم به ازای هر چهار سال یک روز از فصول واقعی عقب میافتاد.
افزودن یک روز در پایان فوریه هر چهار سال در تقویم جولیان، این انحراف را تا حد زیادی برطرف ساخت و همسوگیری تقویم با سال استوایی را تضمین کرد. اصلاح تقویم گریگوری و دقت بیشتر با وجود دقت نسبی تقویم جولیان، اختلاف جزئی با سال خورشیدی واقعی باقی مانده بود. در سال ۱۵۸۲، پاپ گریگوری سیزدهم اصلاحی دقیقتر را تدوین کرد.
در این سیستم، سالهایی که عدد آنها به ۰۰ ختم میشوند (مانند ۱۷۰۰، ۱۸۰۰، ۱۹۰۰) کبیسه محسوب نمیشوند، مگر اینکه بر ۴۰۰ بخشپذیر باشند (مانند ۱۶۰۰ و ۲۰۰۰).
تأثیر جزر و ماه بر طول روز علاوه بر موارد فوق، نیروی جزر ناشی از ماه باعث کند شدن تدریجی چرخش زمین میشود. این پدیده طول روز را به میزان حدود ۱.۴ میلیثانیه در هر قرن افزایش میدهد. محاسبات نشان میدهد که در مقیاس زمانی بسیار طولانی، حدود ۴ میلیون سال دیگر، ضرورت افزودن روز کبیسه برای جبران اختلاف تقویم از بین خواهد رفت.
نمادینسازی ژولیوس سزار در عکس روز ناسا تصویر منتشر شده توسط ناسا به عنوان عکس روز، یک سکه نقره رومی یک دیناری را نشان میدهد. روی این سکه،’ ژولیوس سزار در سمت چپ و ونوس، خدای عشق و زیبایی در روم باستان در سمت راست حک شده است. این سکه نماد قدرت سیاسی و پایهگذاری تقویمی است که تا امروز بر نظم زمانی بشر حاکم است.
