تحلیل تأثیر اقامت طولانیمدت در فضا بر تواناییهای شناختی فضانوردان, مطالعههای اخیر نشان میدهد که ممانعت از و شرایط ویژه فضا میتواند بر عملکردهای ذهنی فضانوردان، از جمله حافظه، سرعت پردازش و دقت تصمیمگیری، تأثیر منفی بگذارد. این نتایج برای برنامهریزی مأموریتهای آینده به مریخ و الفضاء بسیار مهم است.
یک پژوهش شده توسط تیم dé از مرکز فضایی جانسون ناسا، عملکرد شناختی ۲۵ فضانورد را در طول و پس از مأموریتهایشان در ایستگاه فضایی بینالمللی (ISS) بررسی کرد.
نتایج آزمونها نشان داد که در حالی که دقت فضانوردان در بسیاری از تستها تغییر قابلملاحظی نداشت، زمان لازم برای انجام وظایفی که و را فراخوانی میکردند، افزایش یافت. این به این معنی است که عملکرد کلیان نشده باشد، کارایی سرعتاً تحت تأثیر قرار گرفته است. پس از بازگشت به زمین، برخی از فضانوردان گزارش دادند که برای بازگشت به عملکرد شناختی عادی، زمان بیشتری نیاز داشتهاند.
زیرا تأخیر در ارتباطات ả cá، فضانوردان را ملزم به تصمیمگیری مستقل میسازد وANY در یا میتواند را افزایش دهد.
علاوه بر این، دکتر جو باور از دانشگاه ایست آنگلیا برای آن rằ تغییرات شناختی در فضا قابلپیشبینی باشند، آگاهی از این محدودیتها برای بهبود عملکرد و ایمنی ón بسیار مفید است؛ این آگاهی نه تنها به تحلیل نتایج آزمونها مربوط میشود، بلکه به درک خودکار فضانوردان از وضعیت ذهنی خود نیز مرتبط است.
نتایج این ão نشان میدهد که برای فضایی آینده، بهویژه به مریخ، لازمه است که برنامههای آمادهسازی شامل استراتژیهای مخصوص بهبود و حفظ عملکرد شناختی در فضا باشند؛ تا از بروز خطا در لحظاتی شود که تصمیمگیری سریع و دقیق ضروری است.
