میرا یک تپ‌اختر است. متغیر‌های تپ‌اختر ستارگانی هستند که جرم کافی برای همجوشی هلیوم در هسته خود دارند. این ستارگان به دلیل انبساط و انقباض کل ستاره در حال تپش می‌باشند. تغییر دما و تپش ستاره باعث درخشندگی متغیر آن می‌شود.
در عرض چند هفته، درخشندگی میرا به قدر کامل افزایش یافت. در روز‌های بعد درخشندگی کاهش یافت تا اینکه در اکتبر همان سال از دید ناپدید شد.
در سال ۱۶۰۳، یوهان بایر این ستاره را به عنوان ستاره‌ای با قدر ۴ مشاهده، اندازه‌گیری و فهرست‌بندی کرد. سپس، یوهانس هولواردا، ستاره‌شناس هلندی اهل فریزلند، درخشش و تار شدن مجدد این ستاره سرخ را در یک دوره ۱۱ ماهه در سال ۱۶۳۸ مشاهده کرد.
در حالی که انتظار نمی‌رفت نواخ‌تر مجدد ظاهر شود، این جسم در حال چشمک زدن و خاموش شدن بود. وجود آن با روشنایی متغیر، با دیدگاه ارسطویی که آسمان‌ها کامل و ثابت هستند، در تضاد بود.
یوهان هولیوس نیز این ستاره را از سال ۱۶۵۹ تا ۱۶۸۲ مشاهده کرد و در اثر تاریخی خود پیش‌گوی نجوم ثبت نمود. او در سال ۱۶۶۲ به دلیل تغییرات عجیب آن نام میرا را بر آن نهاد. میرا درخشان‌ترین و معروف‌ترین تپ‌اختر طویل‌مدت در آسمان است.
