در پنجم ژوئیه سال ۱۰۵۴ می‌لادی، یک انفجار ابرنواخ‌تری قوی آسمان تابستان را به شدت درخشان ساخت. این رویداد مرگ خشونت‌آمیز یک ستاره بود که جرم آن برآورد می‌شود ده برابر جرم خورشید ما بوده است.
ستاره‌شناسان چینی در آن دوره مرگ این ستاره را رصد و ثبت کردند. ستاره در ناحیه جنوبی صورت فلکی ثور ظاهر شده بود و درخشانی آن شش برابر زهره و تقریبا برابر ماه کامل توصیف شد. قدر ظاهری آن به حدود منفی ۳.۵ رسید که تقریبا چهار برابر درخشان‌تر از زهره در بیش‌ترین درخشانی خود بود و تا ۲۳ روز در نور روز هم قابل مشاهده باقی ماند.
باقی‌مانده این ابرنواخ‌تر بعد‌ها با نام سحابی خرچنگ شناخته شد؛ توده‌ای ابری و درخشان از گاز و غبار که در فاصله هفت‌هزار سال نوری از زمین قرار دارد.
امروزه سحابی خرچنگ در نزدیکی ستاره زتا گاو دیده می‌شود و با نام نیز شناخته می‌شود، زیرا اولین اجرام ثبت‌شده در کاتالوگ مسیه بوده است.
این سحابی منبع قوی امواج رادیویی است و نور مرئی آن با فرکانسی شبیه امواج رادیویی گسترش می‌یابد. سحابی خرچنگ از معدود ابرنواختر‌های تاریخی مشاهده‌شده در کهکشان راه شیری محسوب می‌شود.
در حالی که تعداد زیادی ابرنواخ‌تر در کهکشان‌های همسایه رصد شده‌اند، این رویداد‌ها در کهکشان خودمان نسبتا نادری هستند. آخرین ابرنواخ‌تر مشاهده‌شده در راه شیری، ستاره کپلر در سال ۱۶۰۴ می‌لادی بوده است.
