در بیست ژوئیه ۱۹۶۹، مأموریت آپولو ۱۱ با موفقیت نخستین فرود انسان بر سطح ماه را محقق ساخت. نیل آرمسترانگ و باز آلدرین، دو فضانورد آمریکایی، حدود شش ساعت و نیم پس از فرود، اولین گامهای خود را بر خاک ماهیانه برداشتند.
پرتاب آپولو ۱۱ در شانزده ژوئیه با سه فضانورد ناسا؛ باز آلدرین، نیل آرمسترانگ و مایکل کالینز آغاز شد. در این مأموریت تاریخی، نیل آرمسترانگ جهش بزرگی را رقم زد و نخستین انسانی شد که پای خود را بر ماه قرار داد.
حدود یکصد و نه ساعت و چهل و دو دقیقه پس از پرتاب، آرمسترانگ و بیست دقیقه بعد از او، آلدرین بر سطح ماه قدم زدند. آنها یک دوربین را بر روی یک سهپایه در فاصله سی فوت از یان ماهنشین مستقر کردند. برآوردها حاکی است که ششصد و پنجاه میلیون نفر در سراسر جهان، تصاویر تلویزیونی آرمسترانگ را تماشا کردند و صدای او را شنیدند که میگفت این یک قدم کوچک برای انسان و یک جهش بزرگ برای بشریت است.
مدالهای یادبود با نام سه فضانورد آپولو ۱ که در آتش سکوی پرتاب جان خود را از دست داده بودند، و دو فضانورد دیگر که در تصادفها فوت کرده بودند، بر سطح ماه رها گردیدند.

در طول این مأموریت، نمونههایی از سنگهای ماه جمعآوری شدند. این نمونهها نخستین موادی بودند که از ماه به زمین بازگردند و در آزمایشگاههای زمینی مورد بررسی قرار گرفتند.
آپولو ۱۱ در بیست و چهارم ژوئیه ۱۹۶۹ در اقیانوس آرام به سطح آب رسید. به دلیل شرایط جوی نامناسب در منطقه پیشبینیشده، نقطه فرود حدود دویست و پنجاه مایل جابجا شد.