نخستین پخش تلویزیونی زنده از فضاپیمای سرنشیندار آپولو ۸؛ گام تاریخی در ارتباطات فضایی, در بیست و دوم دسامبر ۱۹۶۸، تاریخ فضانوردی و رسانههای جهانی شاهد رویدادی بیسابقه شد؛ اولین پخش تلویزیونی زنده از یک فضاپیمای سرنشیندار در فضای بیرونی از مأموریت آپولو ۸ مخابره گردید. این رویداد نه تنها یک پیشرفت تکنولوژیک، بلکه نقطه عطفی در نحوه اشتراکگذاری تجربه فضایی با بشر بود.
جزئیات نخستین مخابره تلویزیونی اولین جلسه پخش زنده حدود ۳۱ ساعت پس از آغاز مأموریت آغاز شد. استفاده از لنز زاویهباز ۹ میلیمتری در کابین فضاپیما، تصاویر باکیفیت از داخل یان را فراهم آورد.
یل اندرس لنز داخلی را با یک لنز تلهفوتو تعویض کرد تا زمین را از میانمسیر تا ماه به تصویر بکشد، با چالش فنی جدی روبرو شد.
تضاد نور شدید بین زمین درخشان و پسزمینه تاریک فضا، سیستم کنترل نور خودکار دوربین را گمراه کرد. در نتیجه، زمین بیش از حد روشن شده و ثبت تصاویر قابل استفاده غیرممکن گردید. این مسئله ضرورت آموزش پیشرفتهتر فضانوردان و تیم کنترل مأموریت در کار با تجهیزات تلویزیونی را آشکار ساخت، چرا که سرنشینان فاقد مانیتور برای پیشنمایش زاویه دوربین بودند.
پخشهای مداری و مستندسازی سطح ماه پس از ورود آپولو ۸ به مدار ماه، سه برنامه تلویزیونی دیگر به مدت کل ۴۹ دقیقه اجرا شد.
برنامه تاریخی شب کریسمس؛ رکورد بیننده در آن دهه برجستهترین بخش این سری مخابرهها، برنامه اختصاصی شب کریسمس بود. در این بخش، سه فضانورد بهترتیب ده آیه از آغاز کتاب پیدایش (توراه) را خواندند. این لحظه روحانی و تاریخی، رکورد پربینندهترین برنامه تلویزیونی تاریخ تا آن زمان را شکست. برآوردها حاکی است نزدیک به یک میلیارد نفر در سراسر جهان، این پخش را بهصورت زنده یا با تاخیر از تلویزیون و رادیو پیگیری کردهاند.
موفقیت آپولو ۸ در انجام این مخابرهها و ورود به مدار ماه، بुनیات لازم برای تحقق آرمان جان اف. کندی، رئیسجمهور وقت آمریکا، را فراهم آورد تا در مأموریت آپولو ۱۱، نخستین قدم انسان بر سطح ماه قبل از پایان دهه ۱۹۶۰ میلادی محقق گردد.
