تلسکوپ هابل تصاویر بینظیر ابرهای تاریک گلبول را در ناحیه ستارهزایی IC ۲۹۴۴ ثبت کرد, تلسکوپ فضایی هابل، در تاریخ ۳ ژانویه ۲۰۰۲، تصویری شگفتانگیز از ابرهای تاریک و درخشان شناختهشده به گلبول را به اشتراک گذاشت. این ثبتها حاصل همکاری میان ناسا و آژانس فضایی اروپا (ESA) بوده و دیدی بینظیر از ساختارهای پیچیده این ابرها را فراهم آورده است.
موقعیت و ویژگیهای ناحیه IC ۲۹۴۴ این گلبولها در برابر پسزمینه درخشان گاز هیدروژن یونسازی شده و ستارههای جوانِ پرجرم، در محدوده ناحیه ستارهزایی شلوغ IC ۲۹۴۴ قرار دارند. این سحابی پر از گاز و غبار است که توسط انرژی فرابنفش شدید ستارگان داغ و پرجرمِ یک خوشه باز، روشن و یخزده میشود.
اهده جداگانه است. دادههای مربوط به انتشار خط هیدروژن که لبههای تیره گلبولها را به وضوح ترسیم میکند، در فوریه ۱۹۹۹ با دوربین هابل ثبت شده بود.
تصاویر تکمیلی برای تعیین رنگ واقعی ستارههای میدان دید، در فوریه ۲۰۰۱ توسط تیم میراث هابل گرفته شدهاند. ترکیب این دادهها از طریق فیلترهای قرمز، سبز، آبی و، یک عکس چهار رنگی با کیفیت بالا و عمق بصری شگفتانگیز ایجاد کرده است. تاریخچه کشف و راز ماهیت گلبولها اخترشناس دیوید تاکری برای اولین بار در سال ۱۹۵۰ این ابرهای کروی را رصد کرد.
و پویایی نابودی قدرت تفکیک بینظیر تلسکوپ هابل، امکان بررسی دقیق معماری درونی این اجرام را برای اولین بار فراهم آورد.
مشاهدات نشان میدهد گلبولها به شدت تکهتکه شده و درهمشکستهاند، گویی نیروهای درونی در حال تفکیک آنها باشند. مشاهدات رادیویی که حرکات مولکولی در داخل گلبولها را رصد کردهاند، وجود حرکتی مداوم، کوبنده و مافوقالصوت را در میان قطعات این ابرها تأیید کرده است. مکانیزم تبخیر نوری علمای اخترشناسی معتقدند این پویایی مخرب ناشی از تشعشع فرابنفش شدید ستارگان مجاور پرجرم است.
این انرژی گازهای اطراف را به شدت گرم کرده، باعث انبساط و جریان گاز در برابر سطح گلبولها شده و در نهایت منجر به تبخیر و نابودی کامل این ساختارها میشود. این فرآیند نشاندهنده چرخه زندگی کوتاه و پرشور ابرهای گلبول در قلب مناطق ستارهزایی است.