>> تحقیق جامع نیویورک پیامدهای مخرب تنبیه فیزیکی بر رشد کودکان در تمام کشورهای جهان >> تحقیق جدید محققان دانشگاه نیویورک ابعاد نگرانکنندهای از پیامدهای تنبیه بدنی بر کودکان را در سطح جهانی آشکار کرده است. این مطالعه نشان میدهد که اعمال خشونت جسمانی به منظور انضباط، در کشورهای کمدرآمد و متوسطدرآمد، با عواقب منفی گستردهای نظیر کاهش سلامت جسمی و روانی، افت کارکرد تحصیلی و اختلال در رشد اجتماعی-عاطفی همراه است.
نتایج این پژوهش، یافتههای پیشین در کشورهای ثروتمند را تایید و تعمیم میدهد. پیشینه جهانی ممنوعیت تنبیه بدنی در سال ۲۰۰۶، دبیرکل سازمان ملل متحد به طور رسمی خواستار ممنوعیت کامل تنبیه بدنی شامل کتکزدن کودکان شد. تا به امروز، ۶۵ کشور در سراسر جهان قوانین ممنوعیت کامل یا جزئی در این زمینه را تصویب کردهاند.
نکته قابل توجه تمرکز بیشتر این ممنوعیتها در کشورهای پردرآمد (با درآمد ناخالص ملی حداقل ۱۴ هزار دلار به ازای هر نفر) است، در حالی که اثبات شده پیامدهای منفی این رفتار در تمام بافتهای فرهنگی و اقتصادی یکسان است. تحلیل متا ۱۹۵ مطالعه در ۹۲ کشور تیم محققان برای دستیابی به نتایج قطعی، ۱۹۵ پژوهش منتشر شده در بازه زمانی ۲۰۰۲ تا ۲۰۲۴ را به طور سیستماتیک مرور و تحلیل کردند.
این مطالعات شامل ۹۲ کشور با درآمد کم و متوسط بوده و ۱۹ پیامد مختلف مربوط به حوزههای روابط والدین و فرزند، سلامت روان و جسم، رفتار خشونتآمیز، نگرش به خشونت، مصرف مواد، عملکردهای شناختی، مهارتهای اجتماعی-عاطفی، الگوهای خواب، تواناییهای حرکتی و احتمال کودککار بودن را پوشش میدادند.
شواهد قاطع بر ۱۶ پیامد منفی از ۱۹ عامل بررسی شده نتایج تحلیل دادهها نشان داد که در ۱۶ مورد از ۱۹ عامل مورد بررسی، تنبیه بدنی با پیامدهای منفی رابطه معنادار و مستقیمی دارد.
مهمترین این پیامدها عبارتند از تضعیف کیفیت روابط والدین و فرزندان افزایش ریسک قربانی شدن از خشونت و ارتکاب خشونت در بزرگسالی (شامل خشونت علیه همسری) پذیرش و لسازی خشونت به عنوان راهحل بروز مشکلات جسمی و روانی متنوع مایل شدن به مصرف مواد مخدر کاهش چشمگیر عملکرد تحصیلی و اختلال در مهارتهای زبانی اختلال در کارکردهای اجرایی مغز نقص در رشد مهارتهای اجتماعی-عاطفی مشکلات رفتاری کلی، درونی (افسردگی، انزوا) و بیرونی (طمع، تخریب) اختلال در رشد اولیه کودک و کاهش کیفیت خواب فاکتورهای تحت تأثیر قرار نگرفته محققان تأکید کردند که هیچ شواهدی مبنی بر تأثیر تنبیه بدنی بر تواناییهای شناختی کلی، مهارتهای حرکتی و احتمال اشتغال کودک در کار یافت نشد.
نکته حیاتیتر این است که در هیچ یک از تحلیلها، پیامد مثبتی برای این روش تربیتی مشاهده نشد. دعوت به اقدام جهانی برای پیشگیری خورخه کوارتاس، نویسنده اصلی مقاله و استادیار روانشناسی کاربردی در دانشکده فرهنگ، آموزش و گسترش انسانی استاینهارت دانشگاه نیویورک، در تشریح نتایج اظهار داشت استحکام و پایداری این یافتهها در سراسر جهان، صدمهزایی تنبیه فیزیکی برای کودکان و نوجوانان را به طور غیرقابل انکاری ثابت میکند.
در نتیجه، انجام تحقیقات بیشتر برای تدوین استراتژیهای موثر پیشگیری از تنبیه فیزیکی در مقیاس جهانی، ضرورت حتمی است. نتایج کامل این تحقیق جامع در مجله معتبر نیچر منتشر شده است. >>
