تلسکوپ فضایی جیمز وب ناسا با رصد عمیق کیهان، داده‌های تازه‌ای از ابرنواختر‌های موجود در سنین نخستین جهان به محققان عرضه کرده است. تعدادی از این ستارگان در حال انفجار، دور‌ترین نمونه‌های شناخته شده از نوع خود محسوب می‌شوند و برای سنجش نرخ انبساط کیهان کاربرد دارند.
بر اساس گزارش منتشر شده از سوی ناسا، محققان برای دستیابی به این نتایج، تصاویر حاصل از برنامه جیدز (JADES) تلسکوپ جیمز وب را پردازش و تحلیل کرده‌اند. این تلسکوپ برای رصد ابرنواختر‌های بسیار دور گزینه ایده‌آل است، زیرا نور آن‌ها به دلیل پدیده‌ای به نام سرخ‌گرایی کیهانی به طول موج‌های دراز‌تر کشیده شده است.
کشف ابرنواختر‌های کهن توسط تلسکوپ جیمز وب
پیش از پرتاب جیمز وب، تنها تعداد محدودی از ابرنواختر‌های دور کشف شده بود که مربوط به دوره‌ای بودند که کیهان ۳.۳ می‌لیارد سال سن داشت. اکنون با برنامه جیدز، دانشمندان توانسته‌اند ابرنواختر‌هایی را آشکار سازند که به زمانی تعلق دارند که جهان کمتر از ۲ می‌لیارد سال سن داشت.
برای شناسایی این اجرام، محققان چندین عکس گرفته شده با فاصله زمانی یک ساله را با یکدیگر مقایسه کردند. آن‌ها به دنبال نشانه‌هایی گشتند که در طول این یک سال ناپدید شده یا جدیدا شکل گرفته باشند. این نوع اجرام که در طول زمان دگرگون می‌شوند، گذرا نامیده می‌شوند و ابرنواختر‌ها نیز از این دسته‌اند. در نتیجه، تیم محققان نزدیک به ۸۰ ابرنواختر را شناسایی نمودند.
این ستارگان در حال انفجار به اندازه‌ای درخشان‌اند که برای اندازه‌گیری فواصل دور کیهانی بکار می‌روند و دانشمندان با استفاده از آن‌ها می‌توانند شدت انبساط جهان را محاسبه کنند.
