فیلمبرداری از عنکبوت دریایی غولپیکر در اعماق یخزده اقیانوس جنوبی, دانشمندان مؤسسه اشمیت اوشن با موفقیت تصاویر نایابی از یک عنکبوت دریایی غولپیکر در کف اقیانوس منجمد جنوبی ثبت کردهاند. این مشاهده شگفتانگیز در اعماق یخزده اطراف جزایر ساندویچ جنوبی، یک بایگانی آتشفشانی در نزدیکی قطب جنوب، رخ داده و افقهای تازهای در شناخت تنوع زیستی موجودات اعماق دریا گشوده است.
مشخصات عنکبوتهای دریایی و پدیده غولپیکری این موجودات که با نام علمی پیکنوگونیدا شناخته میشوند، از خویشاوندان دور عنکبوتهای خشکزی هستند و میتوانند بازوی پاهای خود را تا بیش از ۵۰ سانتیمتر دراز کنند.
رشد فوقالعاده این گونهها در مناطق قطبی، نتیجه پدیدهای بیولوژیکی به نام غولپیکری اعماق دریا است که در آن برخی گونههای عمیقزی، اندازه بسیار بزرگتری نسبت به همتایان آبهای کمعمق پیدا میکنند.
سایر گونههای تحت تأثیر غولپیکری اعماق این پدیده منحصر به عنکبوتهای دریایی نیست؛ نمونههای دیگر شامل ماهی مرکب غولپیکر، عروس دریایی قرمز بزرگ، سفرهماهیهای آبهای عمیق و اختاپوسهای بلاب میباشند که همگی در محیطهای سرد و پرفشار اعماق اقیانوس، ابعاد شگفتانگیزی به خود میگیرند. علت علمی رشد عظیم در محیطهای یخزده تحقیقات نشان میدهد که دمای بسیار پایین محیط زیست، باعث کاهش شدید نرخ متابولیسم در این موجودات میشود.
ازههای عظیم برسند. این کندی متابولیک، نیازهای انرژی را کاهش داده و عمر طولانیتری را برای رشد فراهم میآورد.
چالشهای مطالعه و ویژگیهای فیزیولوژیک منحصر به فرد با پیشرفت تکنولوژی، دسترسی به این محیطهای بیمرز همچنان چالشبرانگیز است. تا کنون حدود ۱۵۰۰ گونه از عنکبوتهای دریایی شناسایی و در رده پنتاپودا به معنای همه پا طبقهبندی شدهاند. این موجودات فاقد ریه بوده و از طریق اسکلت خارجی خود تبادل گازی انجام میدهند.
برای تغذیه، آنها از یک اندام لولهای به نام خرطوم استفاده کرده و مایعات درون بدن موجودات نرمتن نظیر عروسهای دریایی و شقایقهای دریایی را میچوشند.
