>> نگاه تلسکوپ جیمز وب به کهکشان مارپیچی میلهای NGC ۱۳۶۵؛ جزئیات شگفتانگیز هسته و بازوهای ستارهزایی >> کهکشان مارپیچی میلهای NGC ۱۳۶۵ در فاصلهای حدود ۵۶ میلیون سال نوری از زمین و در محدوده صورت فلکی جنوبی کوره قرار دارد. این کهکشان عظیم با قطر تقریبی ۲۰۰ هزار سال نوری، تقریباً دو برابر کهکشان راه شیری است و از بزرگترین و برجستهترین کهکشانهای شناختهشده در جهانشناسی محسوب میشود.
تصویر بینظیر تلسکوپ جیمز وب از NGC ۱۳۶۵ ابزار فروسرخ میانی (MIRI) نصب بر روی تلسکوپ فضایی جیمز وب تصویری با وضوح شگفتانگیز از این کهکشان در باندهای فروسرخ ثبت کرده است. این عکس لایههای پنهان غبار را که در نور مرئی قابل مشاهده نیستند، آشکار میسازد و معماری درونی بازوهای مارپیچی را به نمایش میگذارد. سازماندهی پیچیده غبار و ستارگان جوان میدان دید وب در این رصد، نزدیک به ۶۰ هزار سال نوری از عرض کهکشان را پوشش میدهد.
تصویر یک شبکه پیچیده از رشتههای غبارین و حبابهای ایونیزه را نشان میدهد که توسط ستارگان تازه متولد و داغ در بازوهای مارپیچی شکل گرفتهاند. این ساختارها نشانهی فعالیت شدید ستارهزایی در نواحی بیرونی کهکشان هستند. نقش میله کهکشانی در تکامل دینامیکی اخترشناسان معتقدند میدان گرانشی میله مرکزی در NGC ۱۳۶۵ موتور محرک تکامل این کهکشان است.
این میله بهعنوان یک نوار انتقال، گاز و غبار بین ستارهای را به سمت مرکز کهکشان هدایت میکند. این جریان مداوم مواد، سوخت لازم برای طوفان ستارهزایی در هسته و همچنین تغذیه سیاهچاله ابرپرجرم مرکزی را فراهم میآورد. اهمیت علمی برای مدلسازیهای کیهانی ویژگیهای دینامیکی این کهکشان، از جمله سرعت چرخش بالا، توزیع جرم و الگوهای جریان گاز، دادههای حیاتی برای مدلهای شبیهسازیسازی کهکشانها فراهم میآورد.
مطالعه NGC ۱۳۶۵ به درک بهتر مکانیزمهای تشکیل ستاره در کهکشانهای مارپیچی میلهای و تعاملات میان میله، بازوها و هسته کهکشانی کمک میکند. >>
