معماری و ساخت
معمار مشهور کریستوفر رن پیشن‌هاد داد که از بقایای قلعه گرینویچ به عنوان مکان رصدخانه جدید استفاده شود، زیرا این محل پایه‌های محکم و قرار داشتن در یک پارک سلطنتی را داشت.
رن بر طراحی ساختمان نیز نظارت داشت.
به دلیل سختی ساخت، پروژه با بودجه محدود انجام شد.
در ساعت ۳۱۴ بعدازظهر دهم اوت ۱۶۷۵ اولین سنگ بنای رصدخانه گذاشته شد و کمتر از یک سال بعد، در دهم ژوئیه ۱۶۷۶، جان فلمستید به همراه دو خدمتکار خود برای آغاز رصد‌های جدی به آنجا رفت.
فلمستید در طول چهل سال در خانه‌ای زندگی کرد که بعدا به نام او مشهور شد و بیش از پنجاه هزار رصد ماه و ستارگان را از ساختمان مجاور انجام داد.
خانه فلمستید اولین بخش رصدخانه بود که برای منجم سلطنتی و پذیرایی مهمانان طراحی شده بود و سال‌ها محل زندگی تعداد زیادی از خانواده، خدمه، آشپز‌ها، پرستاران و ستاره‌شناسان بود.
این خانه در طول زمان گسترش یافت و ساختمان‌های جدیدی به مجموعه اضافه شد.
<figcaption class="wp-element-caption"خانه فلمستیدستارهشناسان سلطنتی و طول جغرافیایی
جان فلمستید به مدت چهل و دو سال سمت منجم سلطنتی را بر عهده داشت و در نزدیک به سیصد سال فعالیت رصدخانه تنها نه منجم سلطنتی دیگر در گرینویچ خدمت کردند.
دو منجم اول، جان فلمستید و ادموند هالی، تمام ستارگان قابل مشاهده در نیم‌کره شمالی و جنوبی را ترسیم نمودند.
از آنجا که نجوم و زمان‌سنجی به طور جدایی‌ناپذیر به هم گره خورده‌اند، رصدخانه سلطنتی در توسعه ساعت‌های دقیق نیز نقش کلیدی ایفا کرد.
در دهه ۱۷۶۰، ارائه جداول نیول مسکلین برای تعیین طول جغرافیایی در دریا با ابزار‌های نجومی و زمان‌سنج‌های جان هریسون، امکان ترسیم نقشه جهان با دقت علمی نوین را فراهم آورد.
<figcaption class="wp-element-caption"ساختمانی که منشأ نصف النهار اولیه گرینویچ را در خود جای داده است و با نوار برنجی در پیش‌عرصه اشکار شده است.رصدخانه سلطنتی گرینویچ در قرن ۲۰ و بعد از آن
در قرن نوزدهم مشخص شد که رصدخانه باید از گرینویچ خارج شود، زیرا آلودگی هوا و نور لندن و ارتعاشات ناشی از خطوط قطار جدید با مشاهدات مغناطیسی تداخل داشت.
انتقال رصدخانه یک حرکت برنامه‌ریزی شده بود، اما با آغاز جنگ جهانی دوم به تعویق افتاد و در طول جنگ ساختمان رصدخانه صدمه بمب را متحمل شد.
در نهایت رصدخانه در قلعه هرستمن‌زو مستقر گردید و در سال ۱۹۵۳ بخشی از موزه ملی دریایی شد.
خانه فلمستید در سال ۱۹۶۰ برای عموم باز شد و ساختمان‌های دیگر نیز در سال ۱۹۶۷ به همین ترتیب در دسترس قرار گرفتند.
پس از باز‌سازی‌های گسترده، رصدخانه سلطنتی در سال ۲۰۰۷ با گالری‌های نوین و مدرن و یک مرکز آموزشی بازگشایی شد.
